Ostara, een lentefeest

Ostara, ook bekend als de Lente of de Equinox, is een van de twee datums waarop dag en nacht gelijk zijn; een balanspunt, waarna de krachten van het licht kracht en superioriteit krijgen over de machten van de duisternis tot midzomer. De sabbat ontleent zijn naam aan Eostra (Ostara), de godin van de dageraad, de Saksische godin die de triomfantelijke wedergeboorte van de zon en de terugkeer van het vergroeningsseizoen aankondigt. Hellenistische tradities vieren de terugkeer van Persephone, de dochter van Demeter, uit Hades.

Ostara (ook wel lente-equinox genoemd) is de naam die doorJacob Grimm door middel van naamsvergelijking als naam voor een Germaanse lentegodin is afgeleid. Grimm ging daarbij uit van de door de Angelsaksische monnik en kerkhistoricus Beda genoemde godin Eostre/Eastre. 

De naam Eostre en de Duitse variant Ostara zijn waarschijnlijk afgeleid van het woord voor het oosten.  Zowel deDuitse en Engelse benaming voor pasen,namelijk Ostern en Easter hebben dezelfde oorsprong. 

In het Oud Hoog-Duits heet Godin Eástra, Ostara. Ter ere van Godin Ostara vond ieder jaar een feest plaats, dat ze ôstartage noemden. Ôstartage is het meervoud van ôstarâ. Het feest duurde twee dagen. Het Engelse Easter ontleent zijn naam aan Godin Eástra, en in het Duitse Ostern aan Godin Ostara.

Godin Ostara was enkel bekend bij de Saksen. Vroeger vierden we hier in Nederland ook Ooster, maar de verhalen omtrent Godin Ostara werden door de kerk gelijkgesteld aan het Joodse Pesach. Vandaar dat het hier in Nederland nu Pasen word genoemd, afgeleid van het Pesach feest.Op zich bijzonder dat het in Duitsland nog steeds Ostern heet en in Engeland nog steeds Easter, maar dat we in Nederland het Joodse Pesach over hebben genomen. 

Ostara is de godin van het voorjaar. Zij symboliseert de overwinning van het licht en het aanbreken van de vruchtbare periode: Lente.Haar naam slaat dan ook op het Oosten, de richting waar het licht, de zon vandaan komt. Ostara is de Godin van de stralende morgen, het stijgende licht, en ze is een blijmoedige en heilzame verschijning.

Tijdens Ostara zijn dag en nacht even lang. Het stond in verband met het lengen van de dagen, de zon en de herleving van de natuur. Een nieuwe periode van vruchtbaarheid en overvloed brak aan.We vieren Ostara rond 21 maart. 

De overgang van donker naar licht werd volgens bewaard gebleven overleveringen vaak uitgebeeld als een strijd. Hierbij werd de winter gespeeld door een in dierenhuiden of stro gehulde man, die zich gewonnen moest geven aan een in het groen geklede en met bloemen getooide jonge vrouw. Naast dit ritueel werden optochten langs de akkers georganiseerd, waarbij met stokken op de grond werd geklopt om de aarde te wekken. Ook deed men spelletjes en werden wedstrijden gehouden

Doordat Ostara de godin van de lente is, heerst zij over het rijk van conceptie en de geboorte van baby’s, zowel dierlijk als menselijk, van de bevruchting van planten, bloemen en het rijp worden van vruchten.Tijdens Ostara vieren we de terugkeer van deze lentegodin. De sappen beginnen weer te stromen, de bomen komen weer in de knop, de grond wordt weer losser, het ijs smelt en overal ontwaakt de natuur vol geuren en kleuren en langzaam wordt alles vervuld met levenskracht.

Het tijdstip rond Ostara schijnt een krachtig tijdstip te zijn om magie te bedrijven, niet alleen vanwege het balanceren van de energie van de aarde, maar vanwege de wijze waarop onze eigen energie de verandering van de aarde weerspiegelt 

Het gewone volk vierde Ostara (het lentefeest) niet altijd precies op de equinox. In sommige streken wachtte men op de eerste koekoek of de eerste zwaluw. Geleidelijk nam het Paasfeest de plaats van het Lentefeest in. Nog steeds vierde men daarbij de triomf van de lente over de winter. Vaak werd de winter als een stropop voorgesteld en verbrand of in het water gegooid. Soms hielden Koning Winter en Koning Zomer schijngevechten waarbij de winter werd verslagen en verjaagd. Vaak werd het voorjaar plechtig en feestelijk ingehaald door een met groene bladeren versierde jongeling uit het bos op te halen. In Engeland werd dit een Green Man genoemd. Hier werd dat meestal een Wildeman genoemd. Soms was er een Lentekoning en een Lentekoningin, soms een Lentebruid. Vrijwel altijd trok men feestelijk rond de akkers om de levenskracht van de Lente hierop over te brengen. De Lentekoning had vaak een staf of roede waarmee hij op de akkers sloeg om ze vruchtbaar te maken. Op heuvels werd een lentevuur gebrand. Veel paasgebruiken, zoals het paasvuur, zijn hiervan afgeleid.P

Haas

Ostara is het vruchtbaarheidsfeest. Een nieuw voorjaar, een nieuw begin. Vroeger dacht men dat een haas eieren legde, maar omdat niemand ooit een nest vond met hazeneieren is de zienswijze veranderd. 

De legende gaat dat de haas eerst gewoon een kip was, maar één met een vervelende karaktertrek: De kip verstopte namelijk haar eigen eieren, wat de godin Ostara danig uit haar humeur bracht. Ze veranderde de kip in een haas, welke de eieren weer mocht gaan zoeken. Dat zij voor een haas koos is niet zo raar, een haas staat namelijk ook voor vruchtbaarheid.

Een andere legende:  De paashaas is eigenlijk een vogel die zich had misdragen en werd veranderd in een haas. Nu mag hij nog maar één keer per jaar eieren leggen, die hij goed moet verstoppen. Dit lijkt verklaarbaar door de eieren die door vogels in verlagen hazenlegers werden gelegd. Deze eieren werden aangezien voor ‘hazeneieren’

Het zoeken van eieren bestaat nog steeds. In het oude Engeland zetten men tijdens Ostara voedsel buiten voor de elfen om ze te danken voor hun aanwezigheid. Bij het zoeken van paaseieren blijven er ook altijd eieren liggen die niet gevonden worden. 

Ei

Het ei is natuurlijk een teken van nieuw leven. Het eiwit staat symbool voor de jonge vrouw, nog voor haar eerste menarche. Als we kijken naar de levensloop van de vrouw van jong meisje naar vruchtbare vrouw naar crone dan pas het Ostara feest bij het jonge meisje.

Het beschilderen van eieren komt in verschillende culturen terug. Het verven van eieren was vroeger een ritueel van jonge vrouwen om hun vruchtbaarheid te vieren en het vermogen om kinderen (nieuw) te baren (reïncarnatie). De kleur was dan ook meestal rood als symbool voor het eerste menstruatiebloed.

(bron:Femtopia)

Knutseltip: Bewaar na je ontbijt een eierschaal. Versmelt au bain marie wat bijenwaskorrels en zet een stukje katoenen lont in het ei. Eenmaal opgedroogd kun je de schaal van de was verwijderen en heb je je eigen ei-kaars. Leuk voor op je seizoenstafel.

Succes, Karin

www.littleshoparoundthecorner.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s